Przed wyruszeniem do Lourdes Nathalie odwiedza swojego neurologa oraz ośrodek naukowy w Amsterdamie, w którym prowadzone są badania nad stwardnieniem rozsianym. W podróży do sanktuarium towarzyszą jej: zaprzyjaźniona fotografka Lieve Blancquaert i pielęgniarz Gustave Dikumueni.

Nathalie, Lieve i Gustave jadą do Francji kabrioletem. Siedząc obok kierowcy, Nathalie czuje się wyzwolona i gotowa stawić czoła światu. Po drodze odwiedza buddyjski klasztor we wschodniej Belgii, rozmawia z neurobiologiem Michielem van Elkiem o wpływie doświadczeń duchowych na ludzki mózg i zatrzymuje się w ośnieżonych Pirenejach.

Nathalie przybywa do Lourdes z nadzieję na cudowne uzdrowienie. Całkowicie poddaje się atmosferze tego miejsca i robi to, co wszyscy pielgrzymi: odwiedza grotę Massabielle, pije wodę ze źródła i zapala świeczkę. Rozmawia z ludźmi, którzy podobnie jak ona przybyli tu ze swoimi nadziejami i wiarą, która pomaga im przetrwać.