Choć podpisany w 1919 roku traktat wersalski zabronił Niemcom budowy samolotów bojowych, z czasem rosnący w siłę faszyści znaleźli sposób, by obejść te ograniczenia. W 1934 roku Willy Messerschmitt zaprojektował lekki samolot sportowy i transportowy Bf 108. Na jego podstawie powstał późniejszy Me 109, najliczniej produkowany niemiecki myśliwiec II wojny światowej.

Chociaż technicznie rzecz biorąc Ernst Heinkel był pierwszym, który wyprodukował samolot napędzany silnikiem odrzutowym, to Me 262 Willy’ego Messerschmitta z silnikiem Junkers Jumo 004 jako pierwszy został użyty bojowo. Jednak Me 262 weszły do służby zbyt późno, bo w 1944 roku, i wyprodukowano ich zbyt mało, by skutecznie spowolnić postępy aliantów.

Me 163 to pierwszy myśliwiec z napędem rakietowym, zastosowany bojowo. Jego konstruktor, Alexander Lippisch, pracował nad nim od 1938 roku, a rok później przeniósł się ze swym projektem do zakładów Messerschmitta. Przez kilka lat testowano różne silniki, przez co samolot rozpoczął działania bojowe dopiero w 1944 roku, a jego rzeczywista efektywność była przeciętna.

Alianckie bombardowania Niemiec oraz rosnące straty Luftwaffe w 1944 roku zmusiły faszystów do szybkiego działania. Odpowiedzią miał być stosunkowo prosty i tani w produkcji, lekki samolot odrzutowy, którym mogliby sterować nawet mniej doświadczeni piloci. Wybrano projekt Ernsta Heinkela. Jednak He 162, zwany Volksjäger, wszedł do użytku bojowego dopiero w kwietniu 1945 roku.

Kurt Tank, obok Willy’ego Messerschmitta i Ernsta Heinkela, należał do czołówki niemieckich konstruktorów samolotów bojowych. Jego Focke-Wulf Fw 190 z silnikiem BMW 801 okazał się jednym z najbardziej skutecznych myśliwców II wojny światowej. Wyprodukowano go w 20 tysiącach egzemplarzy, a w porównaniu z innymi maszynami tego typu był tańszy i bardziej wszechstronny.

Spośród włoskich myśliwców II wojny światowej Fiat G.55 był najważniejszy, bo wyprodukowano go w wystarczającej liczbie egzemplarzy, aby miał znaczenie w walkach. Zaprojektował go inżynier Giuseppe Gabrielli, jeden z najzdolniejszych włoskich konstruktorów lotniczych. Maszyna weszła do działań bojowych w 1942 roku i służyła do końca wojny.