W latach 70. XX wieku, na skutek dotkliwych susz, senegalskie lasy namorzynowe straciły blisko 40% swej powierzchni, a woda, w której rosną, uległa znacznemu zasoleniu. Jednak w ostatnim czasie, dzięki częstym burzom, mangrowce odzyskują dawne obszary. W ratowanie lasów zaangażowali się mieszkańcy wybrzeża, którzy sadzą młode drzewa.

Blisko 20% afrykańskich lasów mangrowych rośnie na wybrzeżach Madagaskaru. Trudno dostępne i położone z dala od szlaków turystycznych, są ostoją wielu gatunków zwierząt. Zagrożeniem dla madagaskarskich namorzynów jest nielegalna wycinka i handel drewnem. Aby odciągnąć mieszkańców od tego procederu, utworzono programy promujące lokalne rzemiosło.

Wietnamskie lasy namorzynowe zostały w znacznym stopniu wyniszczone przez środki chemiczne masowo zrzucane przez Amerykanów w czasie wojny. Te, które ocalały, poświęcono na rzecz przemysłowej hodowli krewetek. Jednak w ostatnim czasie Wietnamczycy dostrzegli wartość nadbrzeżnych lasów i konieczność ich ochrony. W utworzonych rezerwatach biosfery dzika przyroda powoli się odradza.