Włochy, 1978 rok. Silvio Berlusconi jest młodym, rzutkim deweloperem nieruchomości. Jego Milano Due to nowoczesne osiedle na obrzeżach Mediolanu. Stacja kablowa dla mieszkańców transmituje sąsiedzkie spotkania, nabożeństwa i reklamy lokalnych sklepów. Berlusconi dostrzega potencjał, który drzemie w telewizji.

Berlusconi wie, że we Włoszech prywatna telewizja może działać tylko na szczeblu lokalnym. Znajduje sposób na obejście prawa, przejmując kilka stacji regionalnych, które odtąd nadają to samo. Gdy w 1984 roku zostają wyłączone, widzowie podnoszą bunt, a Bettino Craxi, lider Włoskiej Partii Socjalistycznej, spieszy Berlusconiemu na ratunek.

Medialne imperium rozrasta się poza granicami Włoch, przynosząc krociowe zyski. Berlusconi kupuje klub piłkarski A.C. Milan, zyskując rozpoznawalność w Europie. Bryluje na salonach i skrzętnie wykorzystuje znajomości z politykami. A gdy pojawiają się prokuratorskie zarzuty o korupcję, zakłada własną partię - Forza Italia.