Cieśnina Gibraltarska, położona między Afryką a Europą, łączy Morze Śródziemne z Atlantykiem. W najwęższym miejscu ma zaledwie 14 km szerokości. Każdego roku pokonuje ją ponad 100 tysięcy statków. Mimo to pozostaje ostoją wyjątkowej bioróżnorodności: walenie, ptaki wędrowne i gatunki reliktowe znajdują tu pożywienie i schronienie.

Cieśnina Magellana powstała w wyniku cofania się lodowców. Łączy Pacyfik z Atlantykiem, oddziela Ziemię Ognistą od kontynentu Ameryki Południowej. Ma 550 km długości i silnie rozwiniętą linię brzegową. Występuje tu wiele gatunków zwierząt – zarówno tych z bieguna, jak i z tropików. Humbaki, pingwiny i lwy morskie znajdują w jej wodach obfitość pożywienia.

Cieśnina Malakka leży pomiędzy Półwyspem Malajskim a Sumatrą i łączy Ocean Indyjski z Pacyfikiem. Ma 937 km długości i jest najdłuższą cieśniną świata. Stanowi ważny szlak transportu ropy. Intensywny ruch statków i związane z nim skażenie wód są zagrożeniem dla fauny i flory. Co robi się, by chronić rafy koralowe i lasy namorzynowe przed zniszczeniem?

Cieśnina Kaletańska (fr. Pas de Calais), zwaną też Cieśniną Dover, łączy kanał La Manche z Morzem Północnym. Ma szerokość ok. 33 km – taki dystans dzieli Francję od Wielkiej Brytanii. Należy do najbardziej ruchliwych szlaków morskich świata. Pod jej płytkimi wodami kryją się skaliste ławice i płycizny.