W 1973 roku trzech amerykańskich licealistów opracowało pierwszą wersję gry Maze War, strzelanki w labiryncie. Rozbudowali ją studenci Massachusetts Institute of Technology, grając ze sobą w uniwersyteckiej sieci ARPANET, co doprowadziło do jej przeciążenia. Maze War miała tryb multiplayer i zapoczątkowała generację „strzelanek korytarzowych”.

Lata 90. to czas krwawych strzelanek amerykańskiego studia id Software, które zdominowało rynek, wypuszczając takie bestsellery jak Wolfstein 3D, Doom i Quake. Dużą popularność zdobył też Duke Nukem ze studia 3D Realm oraz Descent od Parallax Software – pierwsza gra FPS z w pełni trójwymiarową grafiką.

Po wysypie klonów Dooma przyszedł czas na bardziej skomplikowane koncepty, takie jak GoldenEye 007 ze studia Rare, bazująca na filmie z Piercem Brosnanem z 1995 roku. Wielki sukces odniosła też strzelanka Unreal od Epic MegaGames i Digital Extremes – pierwsza gra z nowatorskim silnikiem Unreal Engine.

Pod koniec lat 90. twórcy zadali sobie pytanie: czy w strzelance da się opowiedzieć angażującą historię? Producenci odkryli narracyjny potencjał, który został wykorzystany w grach Half-Life, Deus Ex i Halo Combat Evolved. Te strzelanki oparte na fabule popchnęły gatunek do przodu.

Na zakończenie przemierzamy losowo generowane pola bitew Borderlands, mroczne korytarze F.E.A.R. i opuszczone miasteczko górnicze Ravenhol z Half-Life 2, by poczuć atmosferę horroru i ostatecznie przekonać się, jak strzelanki pierwszoosobowe wróciły do punktu wyjścia.