Rok 1959. Jean-Luc Godard, młody krytyk filmowy, postanawia zostać reżyserem i nakręcić swój pierwszy film. Wraz z Jean-Paulem Belmondo i Jean Seberg rozpoczyna pracę nad „Do utraty tchu”, łamiąc zasady tradycyjnego kina i eksperymentując z nową formą filmowania. Pełna improwizacji i twórczego chaosu produkcja staje się początkiem rewolucji, która na zawsze zmieni oblicze światowego kina.