Krzyś dorósł i opuścił Stumilowy Las oraz swoich wiernych kompanów, Kubusia i Prosiaczka. Samotni i zgorzkniali pogrążają się w smutku i pielęgnują w sobie gniew, który zmienia ich w bestie. Ich przysmakiem nie jest już miód, ale ludzka krew. Po nocach śnią o zemście na dawnym przyjacielu. Tymczasem niczego niepodejrzewający Krzyś powraca do Stumilowego Lasu, by przedstawić im swoją ukochaną.