Czarna Żmija odkrywa, że jeśli dostanie się na okładkę magazynu "Król i ojczyzna", może uniknąć spędzenia wojny w okopach. Przebiera się za kucharza i razem z George'em i Baldrickiem gotuje obiad dla generała Melchetta.

Z głodu Czarna Żmija zabija ulubionego gołębia pocztowego generała Melchetta - nakrapianego Jasia. Wiadomość, jaką zwierze im dostarczyło to informacja, że z powodu problemów komunikacyjnych strzelanie do gołębi pocztowych jest przestępstwem i grozi postawieniem przed sądem polowym.

Żeby podnieść morale i uciec na kilka tygodni z okopów, Czarna Żmija organizuje występy kabaretowe. Generał nie zauważa niczego dziwacznego w nowym kierowcy - kapralu Bobie Parkhurscie, który jest w rzeczywistości dziewczyną.

Początkowo zniechęcony przez zuchwałego dowódcę dywizjonu lorda Flashearta, Czarna Żmija zaczyna wierzyć, że siły powietrzne mogą być wygodnym miejscem na spędzenie reszty wojny. Zestrzeleni i pojmani przez barona von Richthofena, Czarna Żmija i Baldrick zostają uratowani przez Flashearta i wracają do okopów.

Seria czwarta zaczyna się w roku 1917. Edmund Czarna Żmija jest kapitanem wojsk brytyjskich podczas I Wojny Światowej. Trwa dochodzenie w sprawie przecieków tajnych informacji do nieprzyjaciela. Szpieg prawdopodobniedziała w lazarecie. Generał posyła tam swojego oficera, strzeliwszy mu w stopę, by jako pacjent rozszyfrował szpiega.

Wielkie natarcie jest coraz bliżej. Czarna Żmija decyduje, że symulowanie choroby psychicznej jest jedynym sposobem, aby uniknąć walki. Wykorzystując starą sztuczkę z Sudanu, nakłada majtki na głowę i wtyka ołówki do dziurek w nosie i zaczyna mówić "Wibble".