Generation Kill: Czas wojny

W obozie Mathilda, marines z pierwszej kompanii zwiadowczej Bravo walczą z nudą, ściskiem w namiotach, deficytem podstawowych produktów, ostrym drylem, niekompetencją dowódców, pustynnym wiatrem, ostrzałem ze strony ekspresu do kawy i plotkami o śmierci J-Lo. Z nadzieją czekają na rozkazy porucznika Stephena "Godfathera" Ferrando (Chance Kelly), szorstkiego dowódcy Pierwszego Batalionu.

Jego żołnierze walczą w potyczce z irackim wojskiem, który broni mostu na peryferiach miasta. Po rozmowie z Mattisem, niecierpliwym generałem brygady (Robert John Burke), Ferrando wydaje rozkaz, aby kompania Bravo przekroczyła Eufrat następnej nocy. Plan zostaje zrealizowany, a żołnierze zajmują Nasiriję za dnia niemal bez walki.

Niedługo potem, na miejscu zjawia się oddział uderzeniowy, który równa całą osadę z ziemią. Zwiadowcy są wzburzeni. Po otrzymaniu nowych rozkazów kompania Bravo wyrusza w kierunku miasta Ar Rifa, gdzie Fick stara się opanować niebezpieczną sytuację sprowokowaną przez "Encino Mana", który rozkazał artylerii ostrzelać niewidoczny cel.

Porzucony przy drodze wóz z zaopatrzeniem został splądrowany i zdemolowany, co sprawia, że kompania może wydawać tylko jeden posiłek dziennie. Niezadowoleni żołnierze skarżą się dowództwu. Oddział Alpha otrzymuje rozkaz, aby rozpocząć inną operację. Ma odzyskać ciało żołnierza piechoty morskiej, który został porwany i zamordowany w Ah Szatrze.

Po raz pierwszy zwiadowcy mogą wykorzystać swoje umiejętności i zebrać informacje wywiadowcze od irackich cywilów, którzy informują ich o zastawionej przy moście zasadzce. Żołnierze nie jadą na konfrontację, bo operację bojową przeprowadza znacznie lepiej wyposażony oddział uderzeniowy, którego lekkie pojazdy opancerzone starają się zdobyć most.

W tym samym czasie, Ferrando informuje oficerów, że jego odpowiednik z pułkowego zespołu uderzeniowego został zdymisjonowany pomimo realizacji wszystkich wyznaczonych celów. Jego przemowę bierze sobie do serca "Encino Man", który oświadcza Fickowi, że nie wolno im odtąd kwestionować rozkazów dowódcy.

Wkrótce okazuje się, że budynek nie jest tak bezpieczny, jak początkowo zakładano. Ponieważ żołnierzom z batalionu przydzielono tylko jednego tłumacza, regularne wysyłanie patroli w miasto jest bezcelowe. Podczas patrolów okazuje się, że lista problemów, z którymi borykają się Irakijczycy jest znacznie dłuższa niż myślą marines.