Szwedzkie oddziały przybywają do obozu Valhall w północnej Bośni. Jednak Mikael Forss i jego zespół zamiast działać w terenie, muszą zostać w bazie ONZ, aby udrożnić kanalizację. Tymczasem bośniacki cywil Eldin stara się zdobyć lekarstwa dla swojej córki Lany, która choruje na astmę. Gdy żołnierze w końcu opuszczają obóz, dostają się w górach pod ogień nieprzyjaciół.

Żołnierze otrzymują niepokojące wieści o zamieszkach w wiosce Stupni Do. Nie mogą jednak interweniować. Sfrustrowani niemożnością działania, pokładają nadzieję w pułkowniku Andreassonie. Gdy następnego dnia wkraczają do wsi, zdają sobie sprawę, że przybyli za późno.

Forss i jego ludzie docierają do miasta Vareš, gdzie w szkole przetrzymywani są miejscowi muzułmanie. Jednym z więźniów jest Muharem, pracujący jako kucharz w obozie Valhall. Jego córka Alma ryzykuje życiem, aby przekazać wiadomość szwedzkim żołnierzom. W miarę jak sytuacja się pogarsza, oddziały ONZ są zmuszone do podjęcia trudnych decyzji.

Forss zostaje przyjęty do prestiżowego programu dyplomatycznego, co budzi w nim mieszane uczucia, gdyż wiąże się z opuszczeniem grupy. Strand i Alma wymykają się nad jezioro, dzięki czemu mogą na chwilę zapomnieć o wojnie. Tymczasem kontrowersyjne działania pułkownika Andreassona wzbudzają zainteresowanie prasy, a grupa muzułmanów przybywa do Vareša, by dokonać zemsty.

Serbscy ekstremiści biorą czterech młodych żołnierzy jako zakładników. Pułkownik Andreasson staje więc przed dylematem: spełnić żądania porywaczy czy zaryzykować i odrzucić negocjacje z terrorystami.