Gdy w 52 roku p.n.e. Gajusz Juliusz Cezar rozpoczął oblężenie Gergowii, głównego oppidum Arwernów, miał już na koncie wiele zwycięstw w Galii i nie spodziewał się poważnych trudności. Jednak tym razem zbuntowani Galowie, zjednoczeni pod wodzą Wercyngetoryksa, sprawili mu przykrą niespodziankę.

Bitwa pod Sekigaharą, stoczona w 1600 roku, była punktem zwrotnym w historii nowożytnej Japonii. Naprzeciw siebie stanęły dwie wielkie armie. Zachodnia, pod wodzą Mitsunariego Ishidy, broniła status quo. Wiodący armię wschodnią Ieyasu Tokugawa dążył do przejęcia władzy i zjednoczenia Japonii.

We wrześniu 490 roku p.n.e. armia perska przybiła do wybrzeża Grecji we wschodniej Attyce, by zdobyć Ateny. Obywatele miasta nie ulękli się znacznie liczniejszego przeciwnika i wyszli mu naprzeciw, prowadzeni przez Miltiadesa. Starcie pod Maratonem przeszło do historii jako przykład strategicznego geniuszu.

14 października 1066 roku pod Hastings na południu Anglii, najeźdźcy z Normandii pod wodzą księcia Wilhelma Bękarta zmierzyli się z anglosaskimi wojskami Harolda II. Po całodziennej bitwie Wilhelm zyskał miano Zdobywcy i zasiadł na angielskim tronie, zmieniając układ sił w Europie.

5 października 1415 roku kwiat francuskiego rycerstwa przybył pod Azincourt, by zatrzymać pochód angielskich najeźdźców. Zmęczona i wygłodniała armia Henryka V wydawała się słabym przeciwnikiem. Jednak w angielskich szeregach było kilka tysięcy łuczników i to oni rozstrzygnęli losy tej bitwy.