Maria Antonina i Ludwik udowadniają, że są nowoczesną parą władców, promującą ludzi utalentowanych, a nie dziedziców przywilejów. Jednak królewska opozycja nie próżnuje. Sprytny oszust niszczy reputację Marii Antoniny, a Yolande udowadnia, że bardziej dba o własne interesy niż o życie władczyni.

Premiera komedii „Wesele Figara” Pierre’a Beaumarchais jest głośnym oskarżeniem arystokratycznych przywilejów. Ludwik nie zdaje sobie sprawy, że sztuka będzie iskrą wzniecającą rewolucję. Maria Antonia znowu romansuje z hrabią Axelem von Fersenem. Do Paryża przybywa włoski mason z przepowiednią, która pobudzi do działania ośrodki walczące o koronę.

Maria Antonina podejmuje kroki, by chronić siebie i swoje nienarodzone dziecko. Tym samym wzmacnia powszechne przekonanie, że rozrzutnie wydaje pieniądze, podczas gdy lud Paryża głoduje. Po raz pierwszy poddani otwarcie występują przeciw królowej. Opozycyjne frakcje stają do walki o władzę.

Maria Antonina postanawia zmienić swój publiczny wizerunek. Teraz król i królowa są szczęśliwi, gdy doświadczają, choć nie wspólnie, uroków tzw. zwykłego życia. Jednak wszystkie wysiłki Marii Antoniny, by zaprezentować się jako stateczna monarchini i dobra matka, zostają zniweczone przez skandal zainicjowany przez Jeanne de la Motte, znany jako afera diamentowego naszyjnika.

Oskarżona o kradzież diamentowanego naszyjnika, Maria Antonina robi wszystko, aby dowieść niewinności i ukarać sprawców skandalu. Królowa rozkazuje uwięzić w Bastylii zamieszanego w sprawę kardynała de Rohan. Z determinacją broni swej reputacji, nie zdając sobie sprawy, że publiczny proces jest dla niej ryzykowny.

Gdy kardynał Rohan i Jeanne de la Motte stają przed sądem, wydarzenia szybko wymykają się spod kontroli monarszej pary. Dla wrogów Marii Antoniny proces jest okazją do upokorzenia królowej na arenie międzynarodowej. Maria Antonina doszczętnie niszczy swoją reputację, co przyczynia się do ostatecznego podważenia autorytetu Ludwika.

Maria Antonina martwi się o córkę Sophie. Na dodatek jest szantażowana skradzionymi jej listami miłosnymi do von Fersena. Ludwik załamuje się z powodu politycznych i gospodarczych porażek. Maria Antonina zdaje sobie sprawę, że musi porzucić kochanka i stanąć u boku króla.

Po raz pierwszy od ponad 100 lat zwołane zostają Stany Generalne, które zadają decydujący cios absolutyzmowi Ludwika XVI. Maria Antonia wkracza do akcji, wyręczając w rządach przytłoczonego depresją władcę. Królewska opozycja ustępuje w obliczu narastającej przemocy ludu. Maria Antonina udowadnia, że jest gotowa na wszystko, co nadejdzie.