Po krwawym buncie w szkole Batiatusa do Kapui wysłany zostaje Gajusz Klaudiusz Glaber, aby schwytać zbiegłych niewolników.

Glaber bez wytchnienia tropi gladiatorów i stara się pozyskać dla swych działań przychylność mieszkańców Kapui. Tymczasem Spartakus traci posłuch wśród rebeliantów.

Rebelianci zabiegają o nowych sojuszników i o aprowizację, zaś Glaber oraz Ilithyia manipulują rzymską elitą, by umocnić swoją pozycję.

Spartakus planuje śmiały atak na Kapuę. W mieście dochodzi do brutalnych starć, które mają daleko idące konsekwencje zarówno dla Rzymian, jak i niewolników.

Bunt zatacza coraz szersze kręgi. Wyzwalani są kolejni niewolnicy zasilający szeregi powstańczej armii. Kriksus jednak chce iść własną drogą, co powoduje napięcie wśród przywódców powstania.

Rośnie konflikt między Spartakusem a Kriksusem, tymczasem Glaber szykuje się do zadania buntowników ostatecznego ciosu.

Obie strony ponoszą bolesne straty. Spartakus musi podjąć trudne decyzje, by utrzymać jedność wśród swoich ludzi.

Losy rebeliantów i Rzymian zaczynają się odwracać. Spartakus dąży do decydującego starcia z Glaberem.

Spartakus i Glaber w końcu spotykają się twarzą w twarz. Przeszłość i żądza zemsty prowadzą do brutalnej konfrontacji.

Rebelia osiąga punkt kulminacyjny. Spartakus dokonuje zemsty, a jego armia rusza dalej, gotowa zmierzyć się z całym Rzymem.