Darek organizuje w biurze dzień pamięci Jana Pawła II. Sprawa początkowo nie polaryzuje pracowników, podchodzących do inicjatyw Darka z obojętnością, aż do momentu, w którym kwestię kontrowersji wokół papieża wyciąga Michał. Chce się wybielić po tym, jak wygadał się z tajemnicy, którą Adam powierzył mu pięć minut wcześniej.

Zamieszanie! Michał przyszedł do biura i szuka kalendarza Kropliczanki z 2007 roku, który wisiał nad jego biurkiem. Powód? Michał spotkał na zakupach byłą dziewczynę i dowiedział się, że kobieta ma 18-letniego syna, Huberta. Michał jest przekonany, że to jego dziecko.

Do biura po odsiadce wraca Łuki. Michał przestrzega wszystkich przed wspominaniem o „kryminale”, bo nie wie, jak więzienie zmieniło Łukiego. Ku zaskoczeniu Michała, Łuki jest mniej więcej tym samym Łukim: przychodzi do pracy w trybie zadaniowym, pomija tematy więzienne, a nawet rzuca sprytnie cytatem z „Potopu”, bo miał czas nadrobić lektury szkolne.

Michał jeszcze czeka na wyniki DNA, ale i tak jest pewien swego ojcostwa. Zastanawia się nawet, czy Hubert przyjmie jego nazwisko. Hubert Holc, inicjały HaHa. Ostateczny znak.

Bożena odnotowuje odejście klienta, który zainstalował w hali „fontanienki” sponsorowane przez kampanię Kranówki. Pracownicy zastanawiają się, czy zagrożenie dla biznesu jest faktycznie realne.

Kropliczanka, czując na plecach oddech Kranówki, postanawia działać. Pomysł to akcja marketingowa: „Siedlce gasimy Kropliczanką”, w ramach której firma wchodzi we współpracę z lokalną strażą pożarną. Ma mieć ona teraz na swoich wozach logo Kropliczanki.

Darek znajduje w biurze fifkę nabitą ziołem, przez co Michał przypomina sobie, że Patrycja, po wybrykach kokainowych z poprzedniego sezonu, obiecała chodzić na terapię uzależnień. Michał, zarejestrowany jako sponsor Patrycji (o czym zapomniał), dowiaduje się, że nie było jej od dawna na żadnym spotkaniu, a Patrycja ściemnia mu, że uczestniczy w mitingach.

Darek, szukając czegoś w kieszeni marynarki, wyjmuje niechcący przekąskę dla psa. Ku zdziwieniu wszystkich, okazuje się, że Darek wziął psa ze schroniska. „Zawsze chciałem mieć psa. Nigdy nie miałem. Raz się żyje”.

Michał, który po „utracie syna” postanowił przelać ojcowskie uczucia na Adama, zarządza męski wieczór. Chce mu pokazać, jak piękne są Siedlce i że nie warto ich opuszczać. Wynajmuje samochód na imprezową przejażdżkę po mieście. Do ekipy dołącza nieproszony Darek i we trzech jeżdżą po siedleckich ulicach.

Michał chwali się pracownikom czasem, w jakim pokonał trasę Siedlce-morze na romantycznym wypadzie ze szwagierką Levana, która jest teraz jego dziewczyną (ku złości Levana). Pracownicy, zamiast podziwiać Michała, reagują oburzeniem. Sytuacja staje się pretekstem do rozważań na temat tego, jak Polacy dziko jeżdżą po drogach. 

Michał organizuje wyjazd integracyjny na łono natury, żeby podnieść morale pracowników oraz pokazać Adamowi, jak „tu jest fajnie i jakich fajnych ma ludzi wokół”. O każdym przygotował „prezentację”, która idzie kompletnie inaczej, niż zaplanował.

Wojna Kropliczanki z Kranówką dobiega końca. Mimo że Michał i jego pracownicy przegrali batalię o obecność na Dniach Siedlec, to są na miejscu ze wsparciem dla Darka w rekonstrukcji, którą ma poprowadzić.