Zimny, suchy i porywisty mistral to północny wiatr, który wieje na południu Francji, osiągając prędkość nawet 130 km na godzinę. Znają go mieszkańcy Doliny Rodanu, Camargue i Prowansji; drżą przed nim rolnicy i właściciele winnic. Od wieków wpływa na ich uprawy i plony, podsyca pożary, krystalizuje sól, a także inspiruje pisarzy i artystów, będąc elementem lokalnej kultury.

Ponad głębokimi wodami Atlantyku powiew pasatów kształtuje życie morskich organizmów oraz roślin i zwierząt na lądzie. Te wiatry z regionów międzyzwrotnikowych spotykają się na równiku, współtworząc unikalny klimat tej strefy, a zarazem wpływając na równowagę ekologiczną całej planety. Przed wiekami umożliwiły rozwój oceanicznej żeglugi i odkryć geograficznych.

Chinook, podobnie jak halny, należy do wiatrów fenowych, wiejących z gór w doliny. Jest ciepły i suchy, powoduje znaczny wzrost temperatury tam, gdzie się pojawia. Chinook wieje w Ameryce Północnej, w Górach Skalistych. Jego nazwa pochodzi od plemienia Chinook, zamieszkującego tereny u ujścia rzeki Kolumbia.

Wiatr monsunowy powstaje nad Oceanem Indyjskim, z różnicy temperatur między cieplejszym lądem a chłodniejszym morzem. Latem przynosi obfite opady deszczu, od południowych Indii po Himalaje. Monsun jest ceniony i wyczekiwany przez ludzi, poświęca się mu modlitwy i pielgrzymki, bo od deszczu zależy obfitość plonów. Powoduje też katastrofalne powodzie, które nawiedzają subkontynent indyjski.

Sirocco rodzi się w pustynnym upale, w sercu Sahary, a stamtąd zmierza na północ. Tam, gdzie się pojawia, temperatura wzrasta nawet o dziesięć stopni w ciągu kilku godzin, a jego gwałtowna siła wzbija piasek i niesie go dalej. Sirocco ściera glebę, wyrywa drzewa oliwne, wysusza roślinność i wzmaga pożary. Niesie piaskowy pył do Europy, aż na ośnieżone szczyty Alp.